Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Over onszelf Info huis Fotoos huis Info dorp en omgeving Fotoos dorp en omgeving Mijn muziek Mijn muziek 2 Mijn muziek 3 Mijn muziek 4 Mijn muziek 5 Mijn muziek 6 Mijn muziek 7 Mijn muziek 8 Mijn muziek 9 Mijn muziek 10 Mijn muziek 11 Mijn muziek 12 Mijn muziek 13 Mijn muziek 14 Mijn muziek 15 Contact Gastenboek Links Recepten Nieuwe pagina 36 

Mijn muziek 4

Mijn muziek 4

De Maaskapel in SpanjeHet was zaterdag de 6e september 2008, 07.00 uur en de zon stond deze ochtend al aan een stralend blauwe hemel.Monique en ik waren al enkele weken in Cambrils(Sp.) en vandaag zou de bus met de Maaskapel, compleet met instrumenten en geluidsinstallatie arriveren voor een éénweeks verblijf in Cambrils.Thuis in Nederland had ik na een repetitie wel eens over Cambrils gesproken en dat ik daar enkele jaren geleden een harmonie uit, ik dacht Geleen, had zien optreden in het grote park.Enige tijd daarna hoorde ik van Bert Adams dat er nog wat geld in de pot zat en dat hij de leden van de kapel had gepolst voor ook zo’n reisje naar Cambrils. Vrijwel iedereen was enthousiast en zo kon het gebeuren dat Bert mij vroeg om in Cambrils een en ander voor te bereiden.Wel, daar stond ik om te beginnen dus om zeven uur te wachten bij de uitrit no. 37 van de autopista.Precies volgens afspraak draaide de bus om 07.15 uur door de tolpoort waarna ik de hele club met de nodige meegereisde fans kon verwelkomen.Daarna zijn we naar het hotel gereden en hebben ze de rest van de dag, vermoeid van de reis, relaxed doorgebracht.De volgende dag, de zondag, was een optreden gepland in het mooie park “de los Pescadores” (Park van de visserij)Nadat alles was opgebouwd kon het spektakel beginnen en een afgevaardigde van de gemeente Cambrils sprak een welkomswoord waarna Bert mij vroeg, om de kapel voor te stellen aan het massaal toegestroomde publiek.Ik dacht terstond dat ik een hartverzakking zou krijgen want daarop had ik dus in de verste verte niet gerekend. Ik kan me weliswaar wel een beetje redden in het Spaans maar een dergelijk optreden leek me een ietsie pietsie teveel van het goede.Maar vooruit met de geit, ik haalde eens drie keer diep adem en vertelde zo goed en kwaad als het kon,wat achtergrondinformatie over de kapel, de bezetting en de verschillende muziekstijlen die de kapel hanteert. Vervolgens kon ik het openingsnummer aankondigen: de Janypolka gevolgd door mijn favoriete Amselpolka.En blijkbaar had het publiek voor dit nummer dezelfde waardering als ik want het applaus was na afloop overweldigend.Daarna volgden nog een aantal rustige nummers waarna het gemeentebestuur zich liet gelden door het eerste blad met verkoelende drankjes aan te laten voeren.Dat die zich, met dat prachtige warme weer, goed lieten smaken mag duidelijk zijn.Zo werden er nog twee muzikale sessies met evenzoveel gevulde dienbladen afgewerkt en na afloop daarvan werd er vanuit het publiek gescandeerd om een “zugabe”, in dit geval een “bis” wat voor de Spanjaarden iets beter is uit te spreken. Hoe men op dit idee gekomen is, is me nog steeds een raadsel alhoewel er tijdens het allerlaatste nummer een Nederlander door het publiek sloop die hier en daar iets aan de mensen doorgaf!!Uiteraard voldeed de kapel heel graag aan dit verzoek en kon daarna terugzien op een schitterend eerste optreden in Spanje.De volgende dag, maandag, was een feestdag in Spanje, er zijn daar heel veel heiligen en dus ook heel veel feestdagen. Ik had met een mij bevriende visser Joan Arturo, geregeld dat hij met de kapel op zijn boot de "Sergi" een tochtje op zee zou gaan maken dus werd koers gezet naar de vlakbij gelegen vissershaven en kon er aan boord gegaan worden.We hebben daarna een mooie tocht voor de kust langs gemaakt en hebben vanuit zee Salou en wat verderop Tarragona, de provinciehoofdstad, zien liggen. En zo was het voor de kapel genieten op het water.Ook aan boord werd gedacht aan de dorstige kelen en Josep liet, toen we eenmaal op volle zee waren en nadat de kapel een paar mooie nummertjes ten gehore had gebracht, drankjes aanrukken die gekoeld waren in het ijs dat ook voor het koelen van de vis wordt gebruikt.Deze drankjes, ( de meesten waren bier, hoe bestaat het!) werden geserveerd door enige collega-vissers die ook mee waren gegaan.De volgende dag was een uitstapje gepland in de omgeving landinwaarts. Ad had een route uitgestippeld die, na een klimpartij in de bergen waar de bus zijn uiterste best voor moest doen, eindigde op een hooggelegen rotsplateau van waaruit men een prachtig uitzicht over de omringende natuur en bergen heeft. Dit rotsplateau waar we op stonden loopt ineens met een hoek van 90 graden naar omlaag. Naar beneden kijkend zie je dan de even tevoren afgelegde weg liggen op zo’n driehonderd meter in de diepte. De auto’s daarop lijken op dinkeytoys. Ik weet nog dat ik Maurice, die zich naar mijn idee te dicht bij de rand van die afgrond stond en van daaruit naar beneden wilde kijken, een eind terug heb laten gaan. Hierdoor reden we dus ook De gevaarlijke plaats bij de Onze "rondvaartboot" de "Sergi"met het toeristentreintje. afgrond. click hier voor volgende pagina e





A g u i l a

Casita Blanca